Δευτέρα, Μαρτίου 20, 2017

πόσο πιότερο γτπ

Τὸ ὅτι εἶναι ἡἡἡἡἡ χειρότερη κυβέρνηση ἀπὸ τὴν γένεση τοῦ χόμο σάπιενς ξερωγώ, ’ντάξει, ἔχει γίνει ἀντιληπτὸ ἀπὸ τὸ θέρος τοῦ 15. Ἀλλὰ συνεχῶς βρίσκει τρόπο νὰ μαρτυριέται ἀκόμα πιὸ χαμηλά, πιὸ χαμερπῶς, νὰ ἐκπλήσσει μέχρι καὶ τὸν πιὸ ἐρασιτέχνη παρατηρητὴ τῶν ἐξελίξεων στὴν χῶρα. Δόξα τῷ Θεῷ, ποὺ γνωρίσαμε καὶ τὴν Ἀριστερά, κυβερνῶσα!

Κυριακή, Μαρτίου 19, 2017

γέλα μὲ τὰ δάκρυά μου


Τὴν ἔχει προσθίως ὁ Πικολῆς καὶ ἀπαντᾷ θετικῶς ἐκφέρων μάλιστα ὁλάκερην τὴν πρόταση/κατάφαση/συναίνεση:

Ναί, μὲ ἀρέζουν οἱ γλουτοί σου.
Ναί, μὲ ἀρέζει ἡ καμπύλη των πρὶν νὰ γίνουν μηροί.
Ναί, μὲ ἀρέζει ἡ χαράδρα των, ἡ γραφικότης τῶν ὁποίων κάνει τὸ Γκρὰν Κάνυον νὰ φαίνῃται εὐτελὲς λιθοπαίγνιον.
 

Ἴσως νὰ εἶχαν κι αὐτοὶ Σαρακοστὴ τότες, ἢ ξερωγὼ ὁ Πικολὶ νὰ εἶχε οὐρολοίμωξη διότι ἐνώπιον οἵων θεαμάτων δὲν κάθεσαι νὰ χαζολογῇς συμφωνώντας γιὰ τὸ κάλλος τῆς πυγῆς, ἀλλὰ πίπτεις πάνω του παρέα μὲ χεῖρες, φαλλόν, γλῶττα, ὀδόντες, χείλη, ῥίνα καὶ ἐξασκεῖσαι σὲ πολυτεκνοποιΐα μέχρις ἀφυδατώσεως.
 

(Δὲν παίζει ἐπ’οὐδενὶ ἡ περίπτωση αὐτὴ νὰ εἶναι μετὰ τὰ γενετήσια. Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ καὶ εἰκοσάχρονη Μπαρντὸ νὰ ἔχῃς, γυρίζεις πλευρὸ καὶ κοιμᾶσαι κλείνοντας μάλιστα τὴν μύτη διότι ἐπιβάλλεται νὰ ῥοχαλίσῃς ἀκόμα καὶ νὰ μὴν σοῦ βγαίνῃ).
 

Τέλος πάντων, ἡ σκηνὴ αὐτὴ ἀποτελεῖ τὴν ῥηξικέλευθη στιγμή, τὸ σημεῖο καμπῆς, τὸ μοναδικὸ ἄλλοθι ποὺ μπορεῖ νὰ ἔχωσιν οἱ μπουστογουσταρίζοντες ὥστε νὰ ἀλληθωρίσωσιν μιὰ στάλα, πρὸς τὸ ὀπίσθιον σύστημα.
 

Καὶ γιὰ τὸν θεατή, ἀπὸ ἕναν τελειωμένο ὀφθαλμοπόρνο ἕως τὸν πιὸ γιόγκι ποὺ ἔχει τιθασεύσει τὶς ἐπιταγὲς μιᾶς σάρκας ποὺ θέλει μαστίγωμα, δημιουργεῖται σὲ χρόνον ντετὲ πεθύμια λίαν δύσκαμπτος, ἐρυθρὰ καὶ μετ’ οὐκ ὀλίγων ἀρτηριῶν νὰ τὴν κυκλώνουν, νὰ τὴν στεφανώνουν.
 

ΟΚ.
 

ΟΚ;
 

Περίπου. Διότι, τέτοια καύλα, δὲν κάνει μία μπροστὰ σὲ κάτι ἄλλο τῆς BB, χρόνια πολλὰ μετά, σ;ήμερα σχεδόν, στὴν ἄποψη της δηλαδὴ γιὰ Μαρίν!

Σάββατο, Μαρτίου 18, 2017

Κρινάκι

Στὴν Γαλλία, τὴν πρώτη χῶρα, πανευρωπαϊκῶς, ῥεπουμπλικανισμοῦ (ἡ Ἑλβετία;) καὶ χωρισμοῦ κράτους – ἐκκλησίας, ἔχει μεγάλο ἐνδιαφέρον νὰ βλέπῃς ἀντιδραστικούς· κλασσικοὺς βασιλόφρονες καὶ καθολικούς μὲ ἄποψι π.χ. πὼς ἡ γαλλικὴ ἐπανάστασις εἶναι «μια μαύρη σελίδα της Ιστορίας». Κἄτι τέτοιο διάβασα σὲ ἕνα ἄρθρο γιὰ συνεργάτη τῆς Μαρὶν ΛεΠέν, κἄποιον παλαιὸν σταλινιστήν, ἀπὸ συντηρητικὴ ἀριστοκρατικὴ οἰκογένεια ὡστόσο.

Τρίτη, Φεβρουαρίου 21, 2017

ἤργησεν ἀλλὰ ντάξει


Τρίτη, Φεβρουαρίου 07, 2017

Once χάρτινος, ἐσαεὶ χάρτινος...

blog stats