Κυριακή, Απριλίου 29, 2018

λὰ βέγια



Tί καημὸς κι αὐτός! Ν ἔχῃς ψωνίσει πίπα τινά, ν τν ἔχῃς καθαρίσει κατ τ δέοντα, ν τν ἔχῃς περάσει κι π τσίλικο ονόπνευμα κα ταν στεγνωθεσα τε κα καθαρισθεσα πλέον, τοιμη δι οτως επεν διακόρευσιν κα βαστάχτως καιομένας γάπας, ν μὴν σ κάν καρδι νά... Ν τν καπνίσς.

ν τάξει, πάντοτε στ πρώϊμα, ταν χ μύτη σκάσει καπνοσυρίγγι στ τσαρδί μου, πολαμβάνω τν καθαριότητά του, τ τίνι τρόπ στιλπνόν του, τν παρθενίαν του τέλος πάντων. Μρέσει ν τ ντικρ καπνον μειράκιον νευ σημαδιν κακν συναναστροφν μετ τν χειρν· σως κα ν μ πον τι σονούπω θ τ περάσω στν λλη χθη. Τ ντι· δν περν πολς καιρός, λαχίστου προϊόντος τοιούτου τ ξεκατινιάζω, τ καπνοσυρίγγικατ πς προβλέπεται βεβαίως βεβαίως, θυόμενον ες να οτέησον πρ πολλο διαρραγέντος.

Τί χω πάθει μως τώρα κιαρατς μ ατν τν ταπεινν πίπα; Δν το κριβή. Οτε κα μάρκα της, ατία λαχανητο σ παϊοντα καπνοσυριγγιστήν. γοράσθη σ να καπνοπωλεον τς ψηλοτέρας πανευρωπαϊκς πρωτευούσης. πωλητς ρνήθη ν μο κόψ νάμισυ ερ (δν βγαίνω γιατρουδάκο μου!) κα μ κυρίευσε να χτικιό. Τέλος πάντων, φετιχισμς κτυπ κόκκινα ταν τν βλέπω, ταν θέτω τ δάκτυλο π τν τύπον το μπώλ, τόσο λεία! Τοιουτοτρόπως κα μέχρις δ σχέσις μνκα φαίνομαι ν κανοποιομαι καθς κσπ νας πλατωνισμς τί ν σς λέω!

λλ στ φινάλε, τί πι περισσότερο ντονo π τν συνειδητοποίηση τς νομς κα πολαύσεως ταν καπνίζς μιν πίπα; Γιατί μως παραμένω τόσο τολμος; Εναι πρώτη στς πενῆντα τρεῖς μου πο τ παίζω τζέντλεμαν, σν τν νώνυμο ρωα τς Μυστικς Ζως το γγ. Τερζάκη ντ ν ξηγιέμαι ντελς Dolmancé!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Αρχική σελίδα

blog stats