σχεδον βαρεμα

Διαβάζω γιὰ (ἀναγραφὴ) συνθημάτων στὸ σπίτι μιᾶς πανεπιστημιακοῦ (ξέρουμε ποῦ μένεις), μπούκα σὲ σοῦπερ μάρκετ καὶ ἔλεγχος τῶν συμβάσεων τῶν ὐπαλλήλων.  

 

Μπορῶ λοιπὸν κἀγὼ νὰ κινηθῶ πρὸς Καισαριανὴ π.χ., ὅπου ἔχω κἄτι νόστιμο κατὰ νοῦ, νὰ πράξω; Θέλω μάλιστα νὰ διαφημίσω τὴν δράση μου, θὰ κάνω λάϊβ, παίζει πρόβλημα;

 

(ἄλλωστε) ὑπάρχει δεδικασμένο, δὲν ὑπάρχει;

 

Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἡ ὁλοκληρωτιστικὴ συμπεριφορὰ ἐλευθεριαζόντων κατὰ τ’ἄλλα, φορέων. Τὸ ζήτημα εἶναι ὅτι οἱ φορεῖς αὐτοὶ κινοῦνται σταυροφοριακῶς ἀπέναντι (καὶ) σὲ φασίστες, κράζοντες αὐτὸ τὸ ὁποῖο (τώρα) μετέρχονται. Καὶ πέρα ἀπὸ πεταμένους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ζήτημα ἐπ’ἴσης προκύπτει στὸ πῶς τοὺς ἀντιμετωπίζουν οἱ λίμπεραλ κεντρῶοι ἀστικοδημοκράτες. Θυμᾶμαι συγκεκριμένους τἰ ἔλεγαν πρὸ 15 ἐτῶν π.χ. στὸ τραμπούκικο πέσιμο χρυσαυγιτῶν σὲ μιὰν ἐκδήλωση σλαβομακεδόνων (παρουσίαση βιβλίου νομίζω) καὶ τί (δὲν) λένε τώρα. 

 

ἐν τῷ  μεταξὺ ὁ ῥουβίκωνας, ὅταν γίνεται εἰσαγγελεὺς καὶ τὴν πέφτει σὲ μετανάστη πωλητὴ προϊόντων μαϊμοῦ, ὦ συγγνώμη, ὅταν γίνεται εἰσαγγελεὺς καὶ τὴν πέφτει σὲ φακελλάκια γιατρό, στὰ βίδεος καὶ τὶς φῶτος καλύπτει τὴν μάπα του. Γιατί ἄραγε; Δὲν ξέρουν οἱ παρεμβάσιοι ὅτι ἡ συλλογικότης των ἔχει καταθέσει καταστατικὸ σὲ πρωτοβάθμιο πολιτικό ὄργανο τοῦ κράτους τρομοκράτου - ἐκμεταλλευτοῦ, λαβὸν ὑπ’αὐτοῦ ἔγκριση; Ὁ οἱοσδήποτε γνωρίζει πὼς ἄν θέλῃ τὸ κράτος - τρομοκράτης νὰ παρέμβῃ (αὐτεπάγγελτα ἢ ὄχι) μπορεῖ εὐκολότατα νὰ κρούσῃ τὴν πόρτα τοῦ ὑπευθύνου κατὰ τὸν νόμο τοῦ σωματείου/συλλογικότητος καὶ νὰ τοῦ ζητήξῃ νὰ δώκῃ ἐξηγήσεις.

 

Καὶ θὰ εἶναι πλατειασμὸς νὰ τονίσωμε στὸ ὅτι κτυποῦμε συγκαταβατικῶς τὴν πλάτη σὲ ἀφελεῖς χοντρομαλάκες οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύουν πὼς ἡ κάθε περιθωριακὴ πολιτικὴ ὁμάδα ἔχει ἀλωθῇ ἀπὸ τὴν ἀστυνομία.

 

Ἐπαναλαμβάνω: τὸ θέμα δὲν εἶναι ὁ ῥό.